Clone of S.T.R.E.A.M.+A., (Small Town River Earns Attention and More…)

Hosted by OSOS , contributed by rdorangmail on 18 April 2023

Η προστασία του περιβάλλοντος και η αξιοποίησή του με γνώμονα την αειφόρο ανάπτυξη αποτελεί αναγκαιότητα στη σημερινή εποχή της ταχείας μεταβολής. Στον περιβάλλοντα χώρο της πόλης υπάρχουν αναξιοποίητοι πόροι που, στα πλαίσια της αειφορίας, μπορούν με σεβασμό στην υπόστασή τους και στα χαρακτηριστικά τους να ενταχθούν στην καθημερινότητα των πολιτών, βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής τους.

Η παρούσα μελέτη αφορά στην αξιοποίηση του ρέματος της Πικροδάφνης, του Δήμου Αγίου Δημητρίου, Περιφέρειας Αττικής, στις όχθες του οποίου είναι χτισμένο το 12^ο Δημοτικό Σχολείο.

Το βασικό ερώτημα είναι με ποιο τρόπο οι μαθητές μπορούν να αξιοποιήσουν το ρέμα ως ερέθισμα των αναζητήσεών τους στις Φυσικές Επιστήμες, τι προτάσεις βελτίωσης μπορούν να κάνουν και πώς να τις υλοποιήσουν στα πλαίσια της αειφόρου ανάπτυξης, της αστικής προσβασιμότητας και συμπερίληψης με STEM μεθοδολογία και ρομποτική. Εφαρμόστηκε από τους μαθητές ποιοτική και ποσοτική έρευνα, ημερολόγιο έργου, παρατήρηση. Τα αποτελέσματα της δράσης έδειξαν πως οι μαθητές δραστηριοποιήθηκαν, συνεργάστηκαν, αποκόμισαν γνώση και εμπειρία μεθοδολογίας της έρευνας, χαρά μέσω της δημιουργικότητας και της ρομποτικής.

Εκπαιδευτικοί: Αικατερίνη Γκόλτσιου, Ιουλία Καψάλη, Φίλιππος Παπάζης, Θοδωρής Σταματάκης, Λαμπρινή Αμαράντου

Learning Objectives

Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία, Τεχνολογία, Προγραμματισμός, Γλώσσα, Αισθητική Αγωγή

Teacher: rdorangmail

Age group

6-9

9-12

Students participating

Αισθάνομαι

Πώς μπορεί σε ένα αστικό σχολείο το εγκαταλειμμένο κοντινό φυσικό περιβάλλον να αποτελέσει χώρο μελέτης μικροκλίματος και προέκταση του σχολικού περιβάλλοντος; Είναι εφικτή η αξιοποίησή του από τους κατοίκους της γειτονιάς και η πρόσβαση σε αυτό και ανθρώπων με κινητικά προβλήματα; Τι προτάσεις μπορούν να κάνουν οι μαθητές για τη δημιουργία «πράσινων» πεζοδρομίων, ώστε να το πετύχουν;

Βασικός στόχος ήταν οι μαθητές να ασχοληθούν με την μελέτη ανάπλασης του εγκαταλειμμένου χώρου του ρέματος της Πικροδάφνης στις όχθες του οποίου είναι χτισμένο το σχολείο τους, για να είναι εύκολα προσβάσιμος τόσο από τη σχολική κοινότητα στο σύνολό της, όσο και από τους κατοίκους της γειτονιάς και της συνοικίας. Για τους μαθητές θα αποτελεί χώρο δραστηριοποίησης και μόνιμης μελέτης ως προέκταση του σχολικού περιβάλλοντος, για όλους χώρο αναψυχής. Το σχολείο αποκτά ρόλο κομβικό.

Φαντάζομαι

Η αρχική διερεύνηση κοντινού στο σχολείο χώρου προς ανάπλαση καταγράφηκε διαδικτυακά με ιδεοκαταιγισμό σε Web 2.0 εννοιολογικό χάρτη. Δημιουργήθηκε eTwinning project με τίτλο S.T.R.E.A.M.+A., (Small Town River Earns Attention and More…) για συνεργατική γραφή.

Η διαδικτυακή έρευνα των πηγών σχετικά με τη βιοποικιλότητα του ρέματος κρίθηκε απαραίτητη, οι μαθητές χωρισμένοι σε ομάδες ανά τμήμα, ασχολήθηκαν με την πανίδα ή τη χλωρίδα. Η επίσκεψη στο ρέμα λόγω των συνθηκών της πανδημίας ήταν αρχικά αδύνατη, οι μαθητές λοιπόν φαντάστηκαν πώς θα ήταν το ρέμα και ζωγράφισαν λογότυπα για το S.T.R.E.A.M.+A. Μέσω της έρευνας στο διαδίκτυο και των παρουσιάσεων στις ψηφιακές τάξεις και στο eTwinning έγιναν προτάσεις της ροής ενασχόλησης και ολοκλήρωσης των δραστηριοτήτων. Ένα μέρος αυτών ολοκληρώθηκε διαδικτυακά, ενώ τα βιωματικά με την επιστροφή στο σχολείο.

Οι στόχοι του έργου:

-Να προωθήσει την εμπλοκή των μαθητών στην τεχνολογία και τον προγραμματισμό, τα μαθηματικά και τη φυσική.

-Να γίνει αντιληπτή η σχέση των επιστημών με την καθημερινότητα

-Να ενισχυθούν δεξιότητες όπως η κριτική σκέψη, η επίλυση προβλημάτων και η αξιολόγηση.

-Να αναπτυχθεί η συνεργασία και η επικοινωνία.

-Να καλλιεργηθεί και να ενισχυθεί η δημιουργικότητα.

Δημιουργώ

Στην προσέγγιση του θέματος εφαρμόστηκε διαθεματικότητα, ποιοτική και ποσοτική έρευνα. Μαθηματικά, φυσική, χημεία, τεχνολογία, προγραμματισμός, γλώσσα, αισθητική αγωγή, τα γνωστικά αντικείμενα που αξιοποιήθηκαν.

Οι μαθητές δραστηριοποιήθηκαν στο πεδίο με συνεντεύξεις ηλικιωμένων κατοίκων της γειτονιάς, στην προσπάθεια μνημονικής αναπαράστασης του χώρου στο παρελθόν. Ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν από τους γονείς των μαθητών, ώστε να διερευνηθούν οι τάσεις και στάσεις των κατοίκων σε σχέση με το ρέμα και να γίνουν προτάσεις βελτίωσης.

Σε ημερολόγιο έργου ομάδα μαθητών (Ε2)κατέγραφε τις δραστηριότητες.

Παρουσίασαν τον εαυτό τους ως ερευνητές. Φωτογραφήθηκε η γειτονιά για να δοθεί το στίγμα στον χάρτη.

Οι καταγραφές της θερμοκρασίας στο ρέμα και στη γειτονιά είχαν ως στόχο τη σύγκριση του περιβάλλοντα χώρου και τη δημιουργία διαγραμμάτων για την εξαγωγή συμπερασμάτων.

Ζωγραφίστηκαν λογότυπα και έγινε διαγωνισμός (Ε2, Δ2) για την επιλογή του καλύτερου, ώστε να διακοσμήσει το project.

Οι αναζητήσεις σχετικά με την πανίδα και τη χλωρίδα καταγράφηκαν σε βίντεο από μαθήτρια.

Σε wiki οι μαθητές ανέλαβαν ρόλους σε παιχνίδι ρόλων, ως δημιουργική γραφή, και μαθήτρια δημιούργησε animation.

Συνεργατικά γράφτηκε γράμμα προς τη Δήμαρχο με τον σκοπό ενασχόλησης και μια πρώτη προσέγγισή της.

Οι προτάσεις ανάπλασης καταγράφηκαν σε κοινή παρουσίαση.

Κατά την επίσκεψη στο ρέμα πραγματοποιήθηκαν πειράματα που αφορούσαν το ph του νερού, παρατήρηση της καθαρότητας του νερού και της βιοποικιλότητας.

Οι μαθητικές προτάσεις οδήγησαν σε κατασκευή μακέτας με προτάσεις βελτίωσης, ανάπλασης, προσβασιμότητας, κατοπινής αξιοποίησης του ρέματος της Πικροδάφνης από την ευρύτερη σχολική κοινότητα και τη γειτονιά και ενσωμάτωση της ρομποτικής.

Πώς η ρομποτική εντάχθηκε στο project? Χρησιμοποιήσαμε Lego Education WeDo 1.0 και Lego Education WeDo 2.0. Ας δούμε το σχολείο μας.

Στην αυλή του τα παιδιά παίζουν και συζητούν. Πώς θα μετακινηθεί κάποιο πρόσωπο με κινητικά προβλήματα για να προσεγγίσει το ρέμα; Με πράσινα πεζοδρόμια. Το αμαξίδιο ακολουθεί τη λευκή γραμμή στον δρόμο. Όταν η γραμμή τελειώσει, ο αισθητήρας απόστασης το καταλαβαίνει και το όχημα σταματά. Ο άνθρωπος μπορεί να ακολουθήσει το μονοπάτι με τις πλάκες και να προσεγγίσει το ρέμα. Τα βλέποντα άτομα μπορούν να απολαύσουν τους ήχους του ρέματος και τη δροσιά του καθισμένοι στο παγκάκι με το φως των φωτοβολταΪκών. Όταν ο ήλιος είναι ψηλά, έχει φως ημέρας και τα φωτάκια στον μηχανισμό δεν ανάβουν. Όταν δύσει ο ‘Ήλιος, όταν χαθεί από τον ορίζοντα, τα φώτα ανάβουν προσφέροντας ελαφρύ φωτισμό στον επισκέπτη, με σεβασμό στον περιβάλλοντα χώρο, χωρίς φωτορύπανση. Ο αισθητήρας απόστασης αντιλαμβάνεται πως το φως του ήλιου έχει μειωθεί (στο βίντεο το χέρι του παιδιού αποτελεί τον ήλιο που απομακρύνεται, μειώνεται η φωτεινότητα) και δίνει εντολή στα φώτα της κατασκευής να ανάψουν.

Αφού ο επισκέπτης κάνει τη βόλτα του, επιστρέφει στη γειτονιά, στο σπίτι του ή στο σχολείο, αν είναι μαθητής. Ο αισθητήρας απόστασης τον οδηγεί και πάλι στο σημείο εκκίνησης.