Η ιδέα ήρθε από το χωριό το οποίο κατάγομαι Σμίλα το οποίο απέχει 8χιλ. από τον ιερό χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας.
Λέγεται πως διερχόμενος από εκεί ο Πραξιτέλης όταν ολοκλήρωνε το άγαλμα του Ερμή τον 4ο αιώνα π.Χ. ΄΄έχασε΄΄ την σμίλη του. Η σμίλη αυτή ήταν ΄΄μαγική΄΄ και αυτός που την άγγιζε άθελά του εμποτιζόταν από ισχυρές αξίες άμεμπτες ως προς τις Ολυμπιακές προθέσεις και σκοπούς. Εδώ ο ΄΄καλός΄΄ Ερμής έχει το ρόλο του ξακουστού προγυμναστή των αθλητών. Η φήμη του διαδίδεται παντού και γίνεται περιζήτητος από πολλούς αθλητές που θέλουν να τους προετοιμάσει για τους Αγώνες. Οι ικανότητες και λάμψη του ήταν τέτοια που ο ξακουστός γλύπτης Πραξιτέλης θέλησε να του κάνει το άγαλμα που από την αρχή προκάλεσε τον θαυμασμό όλων. Αρκετοί όμως και πρώτος από όλους ο Δίας τον ζήλεψαν. Το τιμώμενο πρόσωπο των αγώνων με το κολοσσιαίο άγαλμά του στην Ολυμπία αισθάνθηκε να χάνει την αίγλη του βλέποντας τα βλέμματα όλων αλλά κυρίως της Αφροδίτης να στρέφονται στις ξεχωριστές ικανότητες και γοητεία του Ερμή. Ο Δίας ¨παίζοντας¨ με τους θνητούς θα κάνει τη ζωή του δύσκολη βάζοντας με αθέμιτους τρόπους εμπόδια ενάντια στο πνεύμα των Αγώνων. Είναι αυτός που έβαλε την πανέμορφη Φρύνη την λεγόμενη ΄΄Αφροδίτη της Κνίδου΄΄ στενή φίλη του ερωτευμένου Πραξιτέλη να τον προκαλεί ακόμα βάζοντας ακόμα και φωτιά στο εργαστήριό του, θέλοντας να της αποκαλύψει για το ποιο άγαλμα θεωρούσε ωραιότερο: το δικό της ή του Ερμή. Βλέποντας πως αυτός απέφευγε να απαντήσει και καθώς επέστρεφε προς την Ολυμπία του άρπαξε τη σμίλη του κρυφά και την πέταξε σε κάποιο δύσβατο αγρό για να μη του ολοκληρώσει το άγαλμα. Δεν ήταν εύκολο να την καταστρέψει. Ο Ερμής βλέποντας τον Πραξιτέλη να μη μπορεί να προχωρήσει με άλλη σμίλη το άγαλμά του έδωσε εντολή στο Φοίνικα το μυθικό πουλί να ψάξει και να φέρει πίσω τη σμίλη. Αλλά ο Φοίνικας έπεφτε πάνω στην οργή του Δία ο οποίος μόλις την έβρισκε του έκαιγε τα φτερά. Μέχρι να ξαναγεννηθεί από τις στάχτες του ο Φοίνικας η σμίλη έπεφτε στα χέρια κάποιων ανθρώπων και αγγίζοντάς την κάτι τους διαπερνούσε που τους ενδυνάμωνε εσωτερικά. Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι τυχαίοι αλλά θέλουμε να περάσουμε κάποια μηνύματα μέσα από αυτούς. Η Καλλιπάτειρα θα είναι η γυναίκα που της άρεσε ο αθλητισμός αλλά δεν την άφηναν ούτε να παρακολουθήσει τους αγώνες. Της ήρθε η ιδέα της μεταμφίεσής της σε προγυμναστή αθλητών αλλά τελικά την ανακάλυψαν όταν νίκησε ο γιός της και πανηγύρισε. Ο Σπαρτιάτης Λυκούργος που ενώ προετοιμαζόταν για τους αγώνες, μετά από κάποια μάχη έμεινε ανάπηρος και ενώ ήταν το ίδιο ικανός αναβάτης τέθριππου δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής. Ο Θρακιώτης Σπάρτακος κάποιος υπηρέτης (σκλάβος) τόσο δυνατός που ακόμα και αν προσπάθησε το αφεντικό του να πάρει μέρος στους αγώνες παγκρατίου, έπεσε πάνω στην σφοδρή αντίδραση των αντιπάλων αθλητών. Ο άμεμπτος Ηλείος ελλανοδίκης Κόροιβος που ανακάλυψε αθλητή να κάνει χρήση μαγικών φίλτρων θεόσταλτα από τον Δία. Ο Γάλλος περιηγητής Πιέρ των Αγώνων που θα διεκδικούσε την παγκοσμιοποίηση των Ολυμπιακών Αγώνων και γενικότερα άνθρωποι που θα πολεμούσαν για το δίκαιο στην Οδύσσεια της επιστροφή της σμίλης. Οι ζάνες που βρίσκονταν στο χώρο για να υποδεικνύουν τις παραβάσεις των αθλητών εξαφανίζονται με μυστήριους τρόπους από κάποιους που υπονομεύουν τον Ολυμπισμό. Πολλοί θέλουν να μιλήσουν, να πουν τις αλήθειες αλλά διστάζουν … σιωπούν. Σμίλα…, Σσσ… μίλα είναι η εσωτερική παρότρυνση που νοιώθουν κάποιοι ρομαντικοί υπερασπιστές του δίκαιου, του καθαρού … ευ αγωνίζεσθαι για το οποίο όμως πρέπει να εκπαιδευτείς. Να μιλήσεις, να προσπαθείς να βγεις μπροστά πολεμώντας το άδικο, αψηφώντας τις επιπτώσεις που μπορεί να έχεις και τελικά να βγεις νικητής στον τίμιο αγώνα της ζωής. Στην ιστορία μας η σμίλη αναδεικνύει αυτή τη δύναμη που έχουμε μέσα μας ξεπερνώντας κάθε μας αναστολή.
Τελικά η σμίλη θα πέσει και πάλι στα χέρια του Πραξιτέλη όπου ολοκληρώνοντας τον Ερμή κρατώντας τον Διόνυσο στο ένα χέρι και στο άλλο του έδειχνε τη σμίλη με ένα τσαμπί σταφύλι για να μπορεί να επιλέξει. Ξαφνικά ο Δίας μαινόμενος ρίχνει κεραυνό που κατάστρεψε για πάντα τη σμίλη κόβοντας το χέρι και λιώνοντας τα φτερά του Ερμή. Δευτερόλεπτα πριν ο Διόνυσος κατάφερε να αγγίξει τη ΄΄μαγική΄΄ σμίλη και με αυτόν τον τρόπο να μπορεί να μεταλαμπαδεύσει το πραγματικό νόημα των Ολυμπιακών Αγώνων στις επόμενες γενιές εξισορροπώντας έτσι το πάθος του για το κρασί.
Η ιδέα ήρθε από το χωριό το οποίο κατάγομαι Σμίλα το οποίο απέχει 8χιλ. από τον ιερό χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας.
Λέγεται πως διερχόμενος από εκεί ο Πραξιτέλης όταν ολοκλήρωνε το άγαλμα του Ερμή τον 4ο αιώνα π.Χ. ΄΄έχασε΄΄ την σμίλη του. Η σμίλη αυτή ήταν ΄΄μαγική΄΄ και αυτός που την άγγιζε άθελά του εμποτιζόταν από ισχυρές αξίες άμεμπτες ως προς τις Ολυμπιακές προθέσεις και σκοπούς. Εδώ ο ΄΄καλός΄΄ Ερμής έχει το ρόλο του ξακουστού προγυμναστή των αθλητών. Η φήμη του διαδίδεται παντού και γίνεται περιζήτητος από πολλούς αθλητές που θέλουν να τους προετοιμάσει για τους Αγώνες. Οι ικανότητες και λάμψη του ήταν τέτοια που ο ξακουστός γλύπτης Πραξιτέλης θέλησε να του κάνει το άγαλμα που από την αρχή προκάλεσε τον θαυμασμό όλων. Αρκετοί όμως και πρώτος από όλους ο Δίας τον ζήλεψαν. Το τιμώμενο πρόσωπο των αγώνων με το κολοσσιαίο άγαλμά του στην Ολυμπία αισθάνθηκε να χάνει την αίγλη του βλέποντας τα βλέμματα όλων αλλά κυρίως της Αφροδίτης να στρέφονται στις ξεχωριστές ικανότητες και γοητεία του Ερμή. Ο Δίας ¨παίζοντας¨ με τους θνητούς θα κάνει τη ζωή του δύσκολη βάζοντας με αθέμιτους τρόπους εμπόδια ενάντια στο πνεύμα των Αγώνων. Είναι αυτός που έβαλε την πανέμορφη Φρύνη την λεγόμενη ΄΄Αφροδίτη της Κνίδου΄΄ στενή φίλη του ερωτευμένου Πραξιτέλη να τον προκαλεί ακόμα βάζοντας ακόμα και φωτιά στο εργαστήριό του, θέλοντας να της αποκαλύψει για το ποιο άγαλμα θεωρούσε ωραιότερο: το δικό της ή του Ερμή. Βλέποντας πως αυτός απέφευγε να απαντήσει και καθώς επέστρεφε προς την Ολυμπία του άρπαξε τη σμίλη του κρυφά και την πέταξε σε κάποιο δύσβατο αγρό για να μη του ολοκληρώσει το άγαλμα. Δεν ήταν εύκολο να την καταστρέψει. Ο Ερμής βλέποντας τον Πραξιτέλη να μη μπορεί να προχωρήσει με άλλη σμίλη το άγαλμά του έδωσε εντολή στο Φοίνικα το μυθικό πουλί να ψάξει και να φέρει πίσω τη σμίλη. Αλλά ο Φοίνικας έπεφτε πάνω στην οργή του Δία ο οποίος μόλις την έβρισκε του έκαιγε τα φτερά. Μέχρι να ξαναγεννηθεί από τις στάχτες του ο Φοίνικας η σμίλη έπεφτε στα χέρια κάποιων ανθρώπων και αγγίζοντάς την κάτι τους διαπερνούσε που τους ενδυνάμωνε εσωτερικά. Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι τυχαίοι αλλά θέλουμε να περάσουμε κάποια μηνύματα μέσα από αυτούς. Η Καλλιπάτειρα θα είναι η γυναίκα που της άρεσε ο αθλητισμός αλλά δεν την άφηναν ούτε να παρακολουθήσει τους αγώνες. Της ήρθε η ιδέα της μεταμφίεσής της σε προγυμναστή αθλητών αλλά τελικά την ανακάλυψαν όταν νίκησε ο γιός της και πανηγύρισε. Ο Σπαρτιάτης Λυκούργος που ενώ προετοιμαζόταν για τους αγώνες, μετά από κάποια μάχη έμεινε ανάπηρος και ενώ ήταν το ίδιο ικανός αναβάτης τέθριππου δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής. Ο Θρακιώτης Σπάρτακος κάποιος υπηρέτης (σκλάβος) τόσο δυνατός που ακόμα και αν προσπάθησε το αφεντικό του να πάρει μέρος στους αγώνες παγκρατίου, έπεσε πάνω στην σφοδρή αντίδραση των αντιπάλων αθλητών. Ο άμεμπτος Ηλείος ελλανοδίκης Κόροιβος που ανακάλυψε αθλητή να κάνει χρήση μαγικών φίλτρων θεόσταλτα από τον Δία. Ο Γάλλος περιηγητής Πιέρ των Αγώνων που θα διεκδικούσε την παγκοσμιοποίηση των Ολυμπιακών Αγώνων και γενικότερα άνθρωποι που θα πολεμούσαν για το δίκαιο στην Οδύσσεια της επιστροφή της σμίλης. Οι ζάνες που βρίσκονταν στο χώρο για να υποδεικνύουν τις παραβάσεις των αθλητών εξαφανίζονται με μυστήριους τρόπους από κάποιους που υπονομεύουν τον Ολυμπισμό. Πολλοί θέλουν να μιλήσουν, να πουν τις αλήθειες αλλά διστάζουν … σιωπούν. Σμίλα…, Σσσ… μίλα είναι η εσωτερική παρότρυνση που νοιώθουν κάποιοι ρομαντικοί υπερασπιστές του δίκαιου, του καθαρού … ευ αγωνίζεσθαι για το οποίο όμως πρέπει να εκπαιδευτείς. Να μιλήσεις, να προσπαθείς να βγεις μπροστά πολεμώντας το άδικο, αψηφώντας τις επιπτώσεις που μπορεί να έχεις και τελικά να βγεις νικητής στον τίμιο αγώνα της ζωής. Στην ιστορία μας η σμίλη αναδεικνύει αυτή τη δύναμη που έχουμε μέσα μας ξεπερνώντας κάθε μας αναστολή.
Τελικά η σμίλη θα πέσει και πάλι στα χέρια του Πραξιτέλη όπου ολοκληρώνοντας τον Ερμή κρατώντας τον Διόνυσο στο ένα χέρι και στο άλλο του έδειχνε τη σμίλη με ένα τσαμπί σταφύλι για να μπορεί να επιλέξει. Ξαφνικά ο Δίας μαινόμενος ρίχνει κεραυνό που κατάστρεψε για πάντα τη σμίλη κόβοντας το χέρι και λιώνοντας τα φτερά του Ερμή. Δευτερόλεπτα πριν ο Διόνυσος κατάφερε να αγγίξει τη ΄΄μαγική΄΄ σμίλη και με αυτόν τον τρόπο να μπορεί να μεταλαμπαδεύσει το πραγματικό νόημα των Ολυμπιακών Αγώνων στις επόμενες γενιές εξισορροπώντας έτσι το πάθος του για το κρασί.