STEAM- Οκτώβριος

Community 1 member

Το πρόγραμμα "Η κ. Επιστήμη σας προ(σ)καλεί" ξεκίνησε στις αρχές Οκτώβρη. Οι οικονομικές συνθήκες της χώρας και του σχολείου το κατέστησαν επιβεβλημένο. Είχαμε σκοπό με ελάχιστα μέσα και υλικά, με ό,τι υπήρχε στην τάξη και γύρω μας να βγάλουμε ένα πρόγραμμα. Η κ. Επιστήμη, λοιπόν, έφτασε ένα πρωί κι αποφάσισε να γνωριστεί με τα παιδιά. Στην αρχή τα παιδιά, δεν την ήθελαν και θεώρησαν ότι θα τα δυσκολέψει όμως γρήγορα άρχισαν να την εμπιστεύονται.

Η πρώτη πρόκληση, ήταν να χωριστούν σε ομάδες των 5 παιδιών και να φτιάξουν με 50 τουβλάκια τον ψηλότερο πύργο, που θα στηριζόταν μόνος του και δε θα έπεφτε. Ήταν δύσκολο για παιδιά ηλικίας 5 ετών, να σκεφτούν ότι έπρεπε να ενισχύσουν τη βάση για να φτιάξουν κάτι στέρεο... πόσο μάλλον να συνεργαστούν και να συσκεφτούν πως να το πραγματώσουν.

Να που μέσα από τη δοκιμή και το λάθος, την αποτυχία και την επιτυχία, τα παιδιά κατάφεραν να ολοκληρώσουν την πρόκληση και ξετρελάθηκαν...

Έτσι ξεκίνησε η κ. Επιστήμη τις επισκέψεις της, κάθε Παρασκευή στην τάξη μας.....

Την επόμενη Παρασκευή έπρεπε να φυλακίσουμε ένα ουράνιο τόξο μέσα σε ένα βάζο... Τα παιδιά δυσανασχετούσαν: "Μα φυλακίζεται το ουράνιο τόξο σε βάζο;"

Ζητήσαμε από τους γονείς να μας προμηθεύσουν από ένα μικρό βαζάκι και προμηθευτήκαμε πολύ χοντρό αλάτι... Κιμωλίες χρωματιστές είχαμε....

Ήταν μια εύκολη πρόκληση, ατομική αυτή τη φορά. Έπρεπε να τρίψουν σε ένα χαρτί χρωματιστή κιμωλία και μετά να βάλουν μια μικρή ποσότητα αλατιού, να τα τρίψουν μαζί ώστε να αποκτήσουν χρώμα και να το ρίξουν μέσα στο βαζάκι τους. Εκείνη τη μέρα δεν ακουγόταν τίποτα μέσα στην τάξη, παρα μόνο ο χαρακτηριστικός ήχος της τριβής της κιμωλίας με το αλάτι....

Έτσι ενώ το φθινόπωρο είχε ξεκινήσει, εμείς καταφέραμε να φυλακίσουμε τα χρώματα και να τα έχουμε να μας ομορφαίνουν τη μέρα....

Την τελευταία Παρασκευή του Οκτωβρίου, ετοιμαζόμασταν να γιορτάσουμε τη γιορτή της ελληνικής σημαίας... την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, έτσι η κ. Επιστήμη προσαρμόστηκε στη δεδομένη κατάσταση. Όταν μπήκε στην τάξη μας ζήτησε κάτι τρελό.... Έπρεπε να φτιάξουμε ένα καταφύγιο, όπως οι Έλληνες του 1940, που να μην αφήνει να μας δει κανείς, και να είναι κλειστή από πάνω.

Χωριστήκαμε λοιπόν ξανά σε ομάδες και έπρεπε να συνεργαστούμε και να φτιάξουμε καταφύγια..... Η συνεργασία δεν είναι εύκολη στην ηλικία των 5. Όμως "ανάγκα και οι θεοί πείθονται".... Σε λίγο άρχισαν να σκέφτονται ότι μόνες οι εφημερίδες δεν μπορούν να αποκτήσουν όγκο και να καλύψουν χώρο και άρχισαν να χρησιμοποιούν τα αντικείμενα της τάξης,