Του σχολειού μου η αυλή πράσινο (χρώμα) γέμισε πολύ.

Θα βρούμε από το διαδίκτυο ποιήματα και ιστορίες που αναφέρονται στα φυτά

 Επίσης μπορούμε από τους γονείς μας και τους παππούδες μας να συγκεντρώσουμε παροιμίες και αινίγματα σχετικά με τα φυτά.

Μπορούμε κι εμείς να γράψουμε ποιήματα  για τα φυτά.

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ

«Χαιρέτα μου τον πλάτανο!» ... 
Βάλε ελιά για τα παιδιά σου και μηλιά για την κοιλιά σου.

Ξεφόρτωσε τη την ελιά, να σε φορτώσει λάδι.

Της ελιάς το φύλλο κι αν χαθεί, πάλι θε να ξαναβρεθεί.

Αν δεν δώσεις την ελιά, πώς θα πάρεις λάδι;

Φάε, κουμπάρε, ελιές, καλό είν’ και το χαβιάρι, κουμπάρα μου.

*Ελιές απ’ τον πατέρα σου και αμπέλι απ’ τα χέρια σου.

*Ελιές ελιές, χαμένες δουλειές.

Έχουμε ελιές κι ελίδια, έχουμε και αγριλίδια.

*Η ελιά κρασί δε βγάζει.

Κλήμα του χεριού σου και ελιές του παππού σου.

 Πέρασα της ελιά τα βάσανα.

Του χάρισαν της ελιάς το μέσα και του αυγού το απέξω (=τον κορόιδεψαν)

 Από κλωνί βασιλικού κι από βαλσάμου ρίζα.

Βασιλικός κι αν μαραθεί, τη μυρουδιά την έχει, η αγάπη μου κι αν παντρευτεί, την έγνοια μου την έχει.

Βασιλικός κι αν ξεραθεί, πάντα μοσχοβολάει.

Βασιλικός μυρίζει εδώ, μα περιβόλι δε θωρώ.

Βασιλικός στ' αυτί και κασσίδα στην κορφή!
Βασιλικός στη γειτονιά κι αγκάθι μες στο σπίτι.

Βασιλικός στην πόρτα μας κι εμείς τον πεθυμούμε.

Γι’ αγάπη του βασιλικού ποτίζεται κι η γλάστρα.

Για χάρη του βασιλικού πίνει η γλάστρα το νερό.

Ο βασιλικός δε στολίζει όλα τα στήθια.

Σε πήρα για βασιλικό κι εσύ βγήκες τσουκνίδα! 

Τον κοιτάνε σον το βασιλικό στη γη. 

Τόνε βαγιοκλαδίζουνε σον το βασιλικό.

Ποίημα Παιδικό του Γιώργου Βιζυηνού 

Τριαντάφυλλο

Τριαντάφυλλο σγουρὸ

Χαϊδεμένο λουλουδάκι
πόσο πόσο λαχταρώ
να σού πάρω ένα φιλάκι.

Μα ἡ κυρά τριανταφυλλιά
έχει αγκάθια κι αγκυλώνει
κι όποιος κλέφτει τα φιλιά
ακριβά της τα πληρώνει.

Δι᾿ αυτό μη φοβηθείς,
σαν καλό παιδί οπού ῾μαι,
όταν βλέπω πως ανθείς
σ᾿ αγαπώ και ευχαριστούμαι.

Γιατί έχεις μία πνοή
που τὲς γειτονιές μυρώνει
κι έχεις βράδυ και πρωί
για τραγουδιστή έν᾿ αηδόνι.

Τριαντάφυλλα μιανής μέρας

Τριαντάφυλλα μιανής ημέρας τ᾿ Ἅη Γιωργιού,
στα κοριτσίστικα τα χέρια ενός παιδιού,
τριαντάφυλλα δικά σου και να τα κρατείς,
σαν αναπάντεχο καλό μεσοστρατίς!

Τα πολυδουλεμένα, τριπλοσκαλιστά,
πολύδιπλα, πολύφυλλα, ανοιχτά!
τ᾿ αγέρι τα συγκρούει, τ᾿ αγέρι τὸ ψιλό,
και για ξεφύλλισμα τ᾿ ανοίγει απατηλό...

Άνοιξη ἡ γειτονιά κι ἡ μέρα ζωγραφιά!
Πολύ ήταν ν᾿ αξιωθώ παρόμοιαν ομορφιά,
-τριαντάφυλλο το στόμα μου τριανταφυλλί
τ᾿ άνθια τ᾿ αμαρτωλὰ στο στόμα να φιλεί.

Ποτὲς τα μάτια μου στα μάτια σου μπροστά
δε με μαρτύρησαν όσο στα ρόδα αυτά,
-γιατί ήσουν ένα εσύ, μ᾿ αυτά, κι εσύ μαζί,
και γιατί απάνω τους μεγάλωνες κι εσύ.

Γιατί το μάντεψα ποιαν είχαν αφορμή
στο δρόμο οι πηγαιμοί, στο δρόμο κι οι ερχομοί,
τα εύκαιρα γόνατα- για τρέξιμο γοργά-
τα εύκαιρα πού έπαιζαν τα γόνατα ζυγά,
στο δρόμο ή σ᾿ αψηλό μπαλκόνι αντικρυνό-
-ὢ αγάπη των δεκάξι μου χρονώ.

fyto-elytis.blogspot.com/p/blog-page_7656.html

Αναφορές στο έργο του Ελύτη:
 

1η  αναφορά : ΜΙΚΡΕΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ
ΜΑΡΙΝΑ
Δώσε μου δυόσμο να μυρίσω
λουίζα και βασιλικό
Μαζί μ' αυτά να σε φιλήσω
και τι να πρωτοθυμηθώ

2η αναφορά:ΤΟ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΤΡΙΦΥΛΛΙ 
ΝΤΟΥΚΟΥ ΝΤΟΥΚΟΥ ΜΗΧΑΝΑΚΙ

Βρε παπά το θυμιατό σου
γύρισέ το κατά δω
Και με το βασιλικό σου
ράντισε μας το νερό
 

Ποιητική Συλλογή :Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΑΥΤΙΛΟΣ (1985) 
 

1η αναφορά : ΜΥΡΙΣΑΙ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΝ [ VIII-ΧΙV] 
 

Ότι μπόρεσα ν' αποχτήσω μια ζωή από πράξεις ορατές για όλους,
επομένως να κερδίσω την ίδια μου διαφάνεια, το χρωστώ σ' ένα είδος
ειδικού θάρρους που μου 'δωκεν η Ποίηση: να γίνομαι άνεμος για
το χαρταετό και χαρταετός για τον άνεμο, ακόμη και όταν ουρανός
δεν υπάρχει.
Δεν παίζω με τα λόγια. Μιλώ για την κίνηση που ανακαλύπτει κανείς
να σημειώνεται μέσα στη «στιγμή» όταν καταφέρει να την ανοίξει
και να της δώσει διάρκεια. Οπόταν, πραγματικά, και η Θλίψις γίνε-
ται Χάρις και η Χάρις Άγγελος· η Ευτυχία Μοναχή και η Μοναχή
Ευτυχία
με λευκές, μακριές πτυχές πάνω από το κενό
ένα κενό γεμάτο σταγόνες πουλιών, αύρες βασιλικού και συριγμούς
υπόκωφου Παραδείσου. 
 

2η αναφορά: (το φυτό αναφέρεται σε μία στήλη η οποία είναι κατανεμημένη σε αλφαβητική σειρά)
Βάγια,Βαρέλι,Βάρκα,Βασιλικός,Βλίτσα,Βοριάς,Βότσαλο,Βραγιές,Βράχος,Βρούβες,Βρύση,Βυθύς,Βύσσινoο.
 

Ο Ελύτης χρησιμοποιεί το φύτο βασιλικό για να δώσει έναν έντονο τόνο στο ποίημα του, αφού το φυτό αυτό έχει μια πολύ έντονη μυρωδιά

 

Η ελιά            

 Κωστής Παλαμάς

Εἶμαι τοῦ ἥλιου ἡ θυγατέρα
ἡ πιὸ ἀπ᾿ ὅλες χαϊδευτή,
κι ἡ τόση ἀγάπη τοῦ πατέρα
σ᾿ αὐτὸν τὸν κόσμο μὲ κρατεῖ.
Ὅσο νὰ γύρω νεκρωμένη
αὐτὸν τὸ μάτι μου ζητεῖ.
Εἶμαι ἡ ἐληὰ ἡ τιμημένη.

Ὅπου κι ἂν λάχω κατοικία
δὲ μοῦ ἀπολείπουν οἱ καρποὶ
ὡς τὰ βαθιά μου γηρατεῖα
δὲν βρίσκω στὴ δουλειὰ ντροπή.
Μ᾿ ἔχει ὁ Θεὸς εὐλογημένη
κι εἶμαι γεμάτη προκοπή.
Εἶμαι ἡ ἐληά ἡ τιμημένη.

Φρίκη κι ἐρμιά, νερὰ καὶ σκότη
τὴν γὴν ἐθάψαν μιὰ φορά…
Πράσινη αὐγὴ μὲ φέρνει πρώτη
στὸ Νῶε ἡ περιστερά.
Ὅλης τῆς γῆς εἶχα γραμμένη
τὴν ἐμορφάδα καὶ χαρά.
Εἶμαι ἡ ἐληὰ ἡ τιμημένη.

Ἐδῶ στὸν ἥσκιο μ᾿ ἀποκάτου
ἦρθ᾿ ὁ Χριστὸς ν᾿ ἀναπαυθεῖ,
κι ἀκούστηκε ἡ γλυκειὰ λαλιά του
λίγο προτοῦ νὰ σταυρωθεῖ.
Τὸ δάκρυ του, δροσιὰ ἁγιασμένη,
ἔχει στὴ ρίζα μου χυθεῖ.
Εἶμαι ἡ ἐληά ἡ τιμημένη.

https://fyshsthlogotexnia.weebly.com/

Κοιμήσ' ανθέ της λεμονιάς, κλαδί της ματζουράνας,        

    γαρύφαλο της Βενετιάς, τριαντάφυλλο της Σπάνιας.

Παιδάκι μου, στην κούνια σου τρία δέντρα θα φυτέψω

το 'να να λένε μυρσινιά, το άλλο να λένε δάφνη,                                            

   το τρίτο το καλύτερο, τριανταφυλλιά με τ' άνθη.
Ο δυόσμος κι ο βασιλικός κι η δόλια η ματζουράνα                                  

  κείνα τα τρία μαλώνανε, κείνα τα τρία κολλιούνται                                       

    το ποιο 'ναι ομορφότερο, το ποιο μυρίζει κάλλιο. 

Εγώ;

Ροδίζει ο ήλιος το πρωί και κρύβονται τ' αστέρια·

στον ουρανό λαμποκοπούν κάτασπρα περιστέρια.

Μοσχοβολάει γιασεμί, βασιλικός και δυόσμος

μες τη δροσιά του πρωινού.  Όμορφος πού' ναι ο κόσμος!

…………… 

Μα εγώ το φως του πρωινού ποτέ μου δεν το είδα·

πουλιά δεν είδα να πετούν σαν έσβηναν τ' αστέρια.

Δε μύρισα το γιασεμί, δεν ξέρω τον αέρα,

κι ούτε λουλούδι έκοψαν τα παιδικά μου χέρια.

…………………………

ΜΥΘΟΙ ΓΙΑ ΦΥΤΑ

Υάκινθος

Ο Υάκινθος ήταν ένας όμορφος νέος από τη Σπάρτη, ο οποίος ήταν εραστής και του θεού του ήλιου, Απόλλωνα, και του θεού του ανέμου, Ζέφυρου. Μία μέρα καθώς ο Απόλλωνας μάθαινε στο Υάκινθο δισκοβολία, ο Ζέφυρος φύσηξε πάνω στο δίσκο του θεού και έτσι αυτός ξέφυγε από την πορεία του και χτύπησε τον άτυχο νέο και τον σκότωσε.  Από το αίμα του του νέου ο Απόλλωνας έπλασε ένα λουλούδι που στο άνθισμά του κάθε του πέταλο έμοιαζε να έχει γραφτεί μια θρηνητική κραυγή. Αυτά παθαίνεις αν το παίζεις σε δύο ταμπλό.

Αμυγδαλιά

Η Φυλλίς, κόρη ενός βασιλιά της Θράκης, ερωτεύτηκε τον γιο του Θησέα, τον Δημοφώντα. Οι δυο τους γνωρίστηκαν όταν ο Δημοφών επέστρεφε με το καράβι του από την Τροία και ο βασιλιάς του έδωσε ένα μέρος του βασιλείου του και την θυγατέρα του για γυναίκα. Large, δηλαδή, ο βασιλιάς. Μετά από κάποιο διάστημα, ο Δημοφών επειδή προφανώς βαρέθηκε και ήθελε να πάρει τον αέρα του, πήγε ένα ταξιδάκι στην Αθήνα δίνοντας την υπόσχεση στη μέλλουσα γυναίκα του πως θα γυρίσει σύντομα πίσω. Η Φυλλίς έμεινε μπουκάλα. Τα χρόνια περνούσαν και ο Δημοφώντας ήταν άφαντος. Βαρέθηκε και αυτή να τον περιμένει και έτσι – υποθέτω – πως πέθανε από βαρεμάρα. Οι θεοί, από οίκτο για την κακομοίρα Φυλλίδα, τη μεταμόρφωσαν σε αμυγδαλιά, η οποία έγινε σύμβολο της ελπίδας. Ο Δημοφών μετά από χρόνια αποφάσισε να επιστρέψει, αλλά αντί για τη Φυλλίδα βρήκε ένα γυμνό δέντρο χωρίς φύλλα και άνθη. Απελπισμένος αγκάλιασε το δέντρο, το οποίο ξαφνικά πλημμύρισε από λουλούδια, δείχνοντας ότι η αγάπη δεν μπορεί να νικηθεί από το θάνατο ή ότι η Φυλλίς ακόμα και σαν δέντρο ήταν μεγάλο θύμα. Αλλά το ξεπερνάμε αυτό γιατί όταν ανθίζει είναι πολύ όμορφη.

Πασχαλιά

Η Συρίνα ήταν μία πανέμορφη νύμφη, η οποία ξετρέλανε τον Πάνα, το θεό των δασών, ο οποίος και άρχισε να την κυνηγάει μέσα στο δάσος. Τρομαγμένη η Συρίνα, προκειμένου να σωθεί μεταμορφώθηκε σε ένα αρωματικό θάμνο, του οποίου το λουλούδι ονομάζεται πασχαλιά.

Παπαρούνα

Τα πράγματα εδώ είναι πολύ απλά. Ο Άδωνις είχε σχέση με τη θεά Αφροδίτη. Εκείνος ήταν ο κυνηγός και η Αφροδίτη ήταν συνήθως η συνοδός του στο κυνήγι. Έλα όμως που την Αφροδίτη την ήθελε κολασμένα ο πολεμοχαρής Άρης, ο οποίος πάνω στην τρέλα του μεταμορφώθηκε σε αγριογούρουνο και σκότωσε τον Άδωνη. Τα δάκρυα της θεάς Αφροδίτης αναμίχθηκαν με το αίμα του νεκρού Άδωνη και οι παπαρούνες φύτρωσαν εκεί που χύθηκαν τα δάκρυα.

Νάρκισσος

Από την αρχή φαινόταν πως ο Νάρκισσος δεν θα έχει καλά ξεμπερδέματα με τη ζωή του.. Όταν τον γέννησε η μητέρα του πήγε στον Τειρεσία να πάρει χρησμό για το μέλλον του παιδιού. Η πρόβλεψη έλεγε ότι ο Νάρκισσος θα ζήσει μέχρι τα γεράματα αρκεί να μη γνωρίσει τον εαυτό του. Όταν μεγάλωσε ήταν τόσο όμορφος που τον ήθελαν όλοι . Η Νέμεσις εκνευρισμένη με την αδιάφορη συμπεριφορά του, τον καταράστηκε να ερωτευτεί μόνο τον εαυτό του και ο χρησμός του Τειρεσία άρχισε να πραγματοποιείται. Μία μέρα τον είδε να περιπλανιέται στα δάση η Ηχώ. Η νύμφη είχε τιμωρηθεί από την Ήρα, επειδή βοηθούσε τον Δία και δεν μπορούσε να μιλήσει κανονικά παρά μόνο να επαναλαμβάνει τις τελευταίες λέξεις μιας φράσης. Όπου πήγαινε ο Νάρκισσος, η Ηχώ τον ακολουθούσε σιωπηλή .Μια μέρα που κυνηγούσε ελάφια, άκουσε ένα θόρυβο. Της φώναξε να τον πλησιάσει, αλλά όταν πήγε κοντά του εκείνος την έσπρωξε και απομακρύνθηκε. Η Ηχώ άρχισε να κλαίει, αλλά ο Νάρκισσος συνέχισε να περπατά στο δάσος, ώσπου σε ένα ξέφωτο βρήκε μια λίμνη και σταμάτησε. Όταν έσκυψε από πάνω της και αντίκρισε το είδωλο του στο νερό, μαγνητίστηκε από την ομορφιά του. Έμεινε για μέρες αποσβολωμένος κοιτώντας τον εαυτό του, σκεπτόμενος «τι ωραίος που είμαι» και αγνοώντας το κάλεσμα της Ηχούς. Όταν προσπάθησε να αγγίξει το όμορφο πρόσωπο που έβλεπε στο νερό, έπεσε και πνίγηκε και όχι δεν ήξερε να κολυμπά.  Η Ηχώ θρήνησε τόσο βαθιά το τέλος του αγαπημένου της , που ο Δίας τη λυπήθηκε και μεταμόρφωσε τον Νάρκισσο σε λουλούδι και την Ηχώ σε φωνή.