Hosted by OSOS , contributed by BOUROUNI on 14 June 2018
Ο στόχος της δράσης είναι να οργανώσει αγώνες αντιλογίας μεταξύ μαθητών και μαθητριών της ΣΤ δημοτικού σε θέματα της επιστήμης που επηρεάζουν την ποιότητα της ζωής μας και του κοινωνικού περιβάλλοντος. Η εκπαιδευτική αυτή δράση καλλιεργεί τις δεξιότητες επικοινωνίας των μαθητών σε ένα αυθεντικό πλαίσιο επιστημονικής μελέτης αλλά και κοινωνικού διαλόγου σε θέματα επιστήμης.
Αισθάνομαι
Είναι μεγάλη πρόκληση να χρησιμοποιούμε τη γλώσσα μας, όχι ως απλό μέσο επικοινωνίας, αλλά ως το βασικό μας εργαλείο για να πείσουμε για τις απόψεις και τα πιστεύω μας. Πόσο μάλλον για να πείσουμε για το αντίθετο των όσων πιστεύουμε! Θέλαμε να αναγνωρίσουμε πώς μόνο με τα λόγια μπορούμε να κερδίσουμε το ενδιαφέρον, το σεβασμό και την προσοχή του ακροατηρίου μας. Επιπρόσθετα, όμως, ήταν και ένα μάθημα για το ότι, παρόλο που οι άνθρωποι έχουμε διαφορετικές απόψεις μεταξύ μας και διαφορετικές οπτικές γωνίες που προσεγγίζουμε τα θέματα της καθημερινότητάς μας, είναι πάραυτα σημαντικό να ακούμε και να σεβόμαστε τις απόψεις του διπλανού μας εξίσου σημαντικό με το να διαμορφώνουμε τις δικές μας.
Φαντάζομαι
Στο τμήμα μας φοιτούμε 17 παιδιά, τα οποία λάβαμε όλα ενεργό ρόλο στην προετοιμασία των αντιλογιών και συμμετείχαμε όλα στη διαδικασία.
Στα πλαίσια της Ευέλικτης Ζώνης δουλέψαμε σε ομάδες και με εναλλαγή ρόλων προσπαθήσαμε να προσεγγίσουμε τις συνθήκες που θα είχαμε να αντιμετωπίσουμε στα πλαίσια του διαγωνισμού.
Επιλέγοντας με κλήρωση τους συμμετέχοντες ανάμεσα σε όσους επιθυμούσαν να λάβουν μέρος, αποφασίσαμε πάραυτα να συμμετέχει όλη η τάξη στις ομάδες των αντιλογιών. Επίσης, όσο οι δύο ομάδες αντάλλασσαν επιχειρήματα, οι υπόλοιποι έπαιζαν το ρόλο των κριτών και στο τέλος κάθε θεματολογίας πρόσθεταν και δικές τους ιδέες. Έπειτα από την ολοκλήρωση των επιχειρημάτων που έθεταν οι ομάδες, συζητούσαμε και αναλύαμε τα θέματα.
Δημιουργώ
Ο στόχος ήταν να καταφέρουμε να εκφράζουμε τις δικές μας σκέψεις και ιδέες και να μπορούμε οι ίδιοι, χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις να ανασκευάζουμε τα επιχειρήματά μας. Για αυτό το λόγο, αφού επιλέγαμε κάθε φορά τις δύο ομάδες, ανάμεσα σε όλους τους μαθητές της τάξης και όχι μόνο στους 6 που θα έπαιρναν μέρος στο διαγωνισμό, μας δινόταν το θέμα και έπειτα συζητούσαμε με την ομάδα μας τα επιχειρήματά μας και τα παρουσιάζαμε στην υπόλοιπη τάξη.
Τα θέματα επιλέγονταν από θεματικές παλιότερων αντιλογιών, κάποιες φορές και από θέματα για μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Αφού εκθέταμε και οι δύο ομάδες τις θέσεις μας, σειρά είχαν οι «κριτές», δηλαδή οι συμμαθητές που παρακολουθούσαν τη διαδικασία, οι οποίοι προσέθεταν ιδέες και δικά τους επιχειρήματα. Στο τέλος, κάναμε όλοι μαζί συζητήσεις επάνω στο θέμα και στα επιχειρήματα που είχαμε εκφράσει, ιδιαίτερα με βάση το λεξιλόγιο και την εκφορά του λόγου και σπάνια πάνω στα ίδια τα επιχειρήματα.
Αρκετές φορές, η θέση που δινόταν σε κάθε ομάδα – υπέρ ή κατά- επιλέγαμε να είναι η αντίθετη από αυτή που θα υποστήριζαν κανονικά. Πηγαίνοντας ενάντια στα πιστεύω μας, βρισκόμασταν ενώπιον μιας μεγαλύτερης πρόκλησης, να βρούμε επιχειρήματα υποστήριξης και με αυτό τον τρόπο δουλεύαμε περισσότερο τις δεξιότητές μας.